Beton ze sfazowanymi krawędziami: techniki, narzędzia i magnetyczne paski do fazowania

Co to jest beton ze ściętymi krawędziami i dlaczego ma to znaczenie

Beton ze ściętymi krawędziami odnosi się do elementów betonowych — ścian, kolumn, płyt, belek i prefabrykowanych paneli — w których ostry narożnik 90 stopni został zastąpiony kątową lub skośną powierzchnią, zwykle przyciętą pod kątem 45 stopni. Rezultatem jest czysta ukośna powierzchnia biegnąca wzdłuż krawędzi. To nie jest kwestia czysto kosmetyczna. Fazowana krawędź zmniejsza koncentrację naprężeń w narożnikach nawet o 30% w porównaniu do krawędzi kwadratowych , co oznacza mniej odprysków, pęknięć i odprysków na rogach w całym okresie użytkowania konstrukcji.

Poza wydajnością konstrukcyjną, fazowane krawędzie pełnią kluczową funkcję bezpieczeństwa. Odsłonięte kwadratowe narożniki betonowe są znane z powodowania przecięć i otarć – stanowiąc realne zagrożenie w magazynach, konstrukcjach parkingowych, budynkach użyteczności publicznej i projektach infrastrukturalnych. Ścięty narożnik natychmiast zmniejsza to ryzyko. W pracach architektonicznych kątowe ościeże tworzy również linie cienia, które dodają wizualnej głębi i wyrafinowania płaskiej powierzchni.

Najpopularniejszym rozmiarem fazowania w budownictwie ogólnym jest a Skos 45 stopni 20 mm × 20 mm (¾ cala). , chociaż w projektach architektonicznych często wykorzystuje się profile 10 mm, 15 mm, 25 mm lub profile niestandardowe. Producenci prefabrykatów betonowych często określają głębsze skosy — 30 mm lub 40 mm — aby uzyskać mocniejszą wizualną artykulację pomiędzy panelami.

Jak powstają sfazowane krawędzie w betonie

Istnieją dwa podstawowe podejścia do tworzenia fazowanych krawędzi na betonie: formowanie skosu przed wylaniem za pomocą pasków fazujących umieszczonych wewnątrz szalunku lub wycinanie i szlifowanie skosu po stwardnieniu betonu. Formowanie wstępne jest zdecydowanie bardziej powszechną i opłacalną metodą w profesjonalnym budownictwie.

Paski fazujące do wstępnego nalewania

Listwy fazujące — zwane także wkładkami fazującymi lub wkładkami krawędziowymi — to kawałki materiału o trójkątnym profilu, mocowane wewnątrz szalunku w narożach przed wylaniem betonu. Po rozebraniu form pasek odsuwa się, odsłaniając idealnie ściętą krawędź. Ta metoda nie wymaga żadnych dodatkowych operacji i wydłuża proces formowania do minimum.

Trzy najpopularniejsze materiały na listwy fazujące to pianka (poliuretan lub polietylen), PCV/tworzywo sztuczne i guma. Każdy ma swój własny profil wydajności. Paski pianki są niedrogie i elastyczne, ale podatne na rozdarcie podczas usuwania szalunku, pozostawiając fragmenty przyklejone do powierzchni betonu, które należy wybrać ręcznie – jest to czasochłonny proces korygowania defektów. Paski PCV są trwalsze, ale wymagają mechanicznego mocowania za pomocą gwoździ, wkrętów lub kleju, co zwiększa pracę i pozostawia otwory na elementy mocujące w powierzchni szalunku.

Cięcie i szlifowanie po wylaniu

Gdy wymagane jest fazowanie utwardzonego betonu, który nie został uformowany za pomocą listwy fazującej, wykonawcy używają szlifierek kątowych wyposażonych w diamentowe tarcze szlifierskie lub frezarek do betonu z frezami do fazowania. Takie podejście jest znacznie droższe – koszt sprzętu, czas pracy i zarządzanie pyłem sumują się. A 15-metrowy odcinek sfazowanej krawędzi utworzonej podczas zalewania kosztuje około 60–70% mniej niż równoważna krawędź uzyskana w wyniku szlifowania po utwardzeniu . Metody po wylaniu są zazwyczaj zarezerwowane dla prac renowacyjnych lub korygowania błędów formowania.

Fazowanie magnetyczne Listwy: profesjonalny standard szalunków stalowych

W produkcji prefabrykatów betonowych i pracach na miejscu przy użyciu szalunków stalowych, dominującym rozwiązaniem mocowania stały się magnetyczne listwy fazujące. Magnetyczny pasek fazujący to trójkątna wkładka fazująca z ciągłym magnesem ferrytowym lub neodymowym osadzonym wzdłuż podstawy. Magnes mocno przytrzymuje taśmę przy stalowej powierzchni formy bez użycia śrub, gwoździ, zacisków ani kleju. Pozycjonowanie zajmuje sekundy. Zmiana pozycji jest równie szybka.

Magnetyczne paski fazujące nadają się do wielokrotnego użytku w setkach cykli odlewania , co sprawia, że ich wyższy koszt jednostkowy jest nieistotny w przeliczeniu na użycie. Wysokiej jakości magnetyczny pasek do fazowania z PCV lub gumy kosztuje od trzech do pięciu razy więcej niż jednorazowy pasek piankowy, ale jeśli wytrzyma 300 wylań – rozsądna liczba w przypadku dobrze utrzymanego paska – koszt za nalanie stanowi ułamek jednorazowej alternatywy.

Jak działają magnetyczne paski fazujące

Korpus magnetycznej listwy fazującej jest zwykle wykonany ze sztywnego PCV, elastycznej gumy lub ich kombinacji. Trójkątny profil znajduje się w narożniku stalowej formy, a płaska powierzchnia podstawy styka się ze stalową powierzchnią. Wbudowane magnesy — zwykle rozmieszczone wzdłuż paska w odstępach od 50 mm do 150 mm — wytwarzają siłę trzymającą, która przeciwdziała zarówno przemieszczeniom bocznym podczas wibracji betonu, jak i ruchom pionowym podczas zalewania. Większość producentów produkuje paski w standardowe długości 1000 mm, 1500 mm i 2000 mm , z połączeniami stykającymi się ze sobą w przypadku dłuższych biegów.

Specyfikacja magnesu ma znaczenie. Magnesy ferrytowe są ekonomiczne i dobrze sprawdzają się w standardowych środowiskach produkcyjnych. Magnesy neodymowe (ziem rzadkich) zapewniają znacznie mocniejsze trzymanie – jest to ważne, gdy listwa fazująca jest umieszczana na pionowych lub sufitowych powierzchniach szalunków lub gdy beton jest układany za pomocą wibratorów wewnętrznych o wysokiej energii, które wytwarzają znaczny nacisk boczny na wkładki szalunkowe.

Jakość wykończenia powierzchni

Jedną z najbardziej wyraźnych zalet magnetycznych pasków fazujących w porównaniu z odpowiednikami pianek jest jakość wykończenia powierzchni. Pianka pochłania wilgoć i może pozostawić szorstką, porowatą teksturę na sfazowanej powierzchni. Paski magnetyczne z PCV i gumy zapewniają gęste, gładkie wykończenie na skosie, które odpowiada lub przewyższa jakość wykończenia sąsiedniej uformowanej powierzchni. W przypadku betonu architektonicznego – gdzie wady powierzchni są niedopuszczalne – to rozróżnienie jest decydujące.

Porównanie typów pasków fazujących: przegląd praktyczny

Wybór odpowiedniej listwy fazującej zależy od rodzaju szalunku, skali projektu, wymaganych cykli ponownego użycia i specyfikacji wykończenia. Poniższa tabela podsumowuje najważniejsze kompromisy.

Standardowe rozmiary fazowania i kiedy ich używać

Wymiary fazowania są podawane jako długość ramienia przekroju trójkąta prostokątnego. „Faza 20 mm” oznacza, że ​​oba ramiona trójkąta mają 20 mm, co daje powierzchnię o przekątnej 28 mm i kącie 45 stopni. Oto jak wybór rozmiaru zazwyczaj jest powiązany z typem aplikacji:

• 10 mm × 10 mm: Lekkie prace mieszkaniowe, wewnętrzne narożniki ścian i kolumn, gdzie pożądana jest minimalna szczelina. Często stosowany w budownictwie mieszkaniowym w celu zmniejszenia ryzyka odprysków bez widocznej fazy.
• 15 mm × 15 mm: Ogólny standard budownictwa komercyjnego dotyczący słupów, belek i krawędzi ścian w projektach biurowych i handlowych. Równoważy widoczność i praktyczność.
• 20 mm × 20 mm: Najczęściej stosowany rozmiar w betonie cywilnym i konstrukcyjnym. Stosowany do przyczółków mostów, ścian oporowych, posadzek przemysłowych i elementów prefabrykowanych. The Faza 20 mm to domyślny rozmiar określony w większości krajowych przepisów dotyczących betonu gdy nie jest podany konkretny rozmiar.
• 25 mm × 25 mm: Prace związane z infrastrukturą, w tym tunelami, przejściami podziemnymi i ciężkimi budynkami cywilnymi, gdzie krawędzie są narażone na obciążenia udarowe od pojazdów lub maszyn.
• 30 mm × 30 mm i więcej: Architektoniczne prefabrykowane fasady, odsłonięte panele z kruszywa i charakterystyczne elementy konstrukcyjne, w których linia cienia jest zamierzonym elementem projektu. Stosowany również w środowiskach agresywnych (morskie, narażenie chemiczne), gdzie większe skosy odsuwają naroże od strefy maksymalnego zniszczenia.

Istnieją również profile niestandardowe. Niektórzy producenci prefabrykatów stosują fazowanie o współczynniku 1:2 lub 1:3 (płytki skos zamiast 45 stopni), aby uzyskać inny efekt linii cienia. Magnetyczne listwy fazujące są dostępne w tych niestandardowych profilach od dostawców specjalistycznych szalunków, chociaż obowiązują czasy realizacji i minimalne ilości zamówienia.

Prawidłowa instalacja pasków fazujących: typowe błędy i sposoby ich unikania

Nieprawidłowy montaż listew fazujących jest jedną z głównych przyczyn wad krawędzi formowanego betonu. Wynikające z tego naprawy — szlifowanie, łatanie, wypełnianie żywicą epoksydową — kosztują znacznie więcej czasu i materiałów niż sam montaż. Poniżej znajdują się najczęstsze błędy spotykane na stronie.

Szczelina pomiędzy paskiem a powierzchnią formy

Nawet 1–2 mm szczelina pomiędzy podstawą listwy fazującej a powierzchnią formy umożliwia wyciekanie pasty cementowej pod spodem podczas wibracji. W rezultacie na krawędzi fazowania powstają smugi stwardniałej pasty, które należy usunąć, uszkadzając przy tym świeży beton. W przypadku magnetycznych pasków fazujących szczelina ta jest zwykle spowodowana utratą siły trzymania magnesu lub zanieczyszczeniami pomiędzy paskiem a stalową formą. Przed ułożeniem pasków oczyść powierzchnię formy szczotką drucianą i sprawdź, czy każda sekcja mocno przylega do stali i nie kołysze się.

Niedopasowane połączenia pomiędzy sekcjami taśmy

Tam, gdzie dwie sekcje paska fazującego spotykają się od końca do końca, dowolne przesunięcie — nawet o 0,5 mm — tworzy widoczny stopień w wykończonej fazowanej krawędzi. W przypadku magnetycznych pasków fazujących połączenie końców jest proste, ponieważ magnesy utrzymują pozycję bez dryfu. W przypadku przybijanych gwoździami pasków PCV wyrównanie połączeń wymaga większej uwagi. Do ustawiania sekcji należy używać prostej krawędzi, a przed wylaniem nałożyć mały kawałek taśmy na złącze, aby zapobiec przenikaniu pasty.

Niewystarczający środek uwalniający

Paski fazujące — zwłaszcza typy PCV i gumowe — należy przed każdym wylaniem pokryć olejem antyadhezyjnym. Pominięcie tego kroku oznacza, że ​​pasek wiąże się z powierzchnią betonu i odrywa fragmenty powierzchni fazowanej podczas usuwania. Nałóż cienką, równą warstwę środka antyadhezyjnego na powierzchnię listwy fazującej za pomocą pędzla lub wałka, a nie pistoletu natryskowego — natryskiwanie ma tendencję do pomijania wewnętrznych narożników i pozostawiania plam na powierzchniach poziomych, co powoduje wady powierzchni.

Przemieszczenie taśmy podczas wibracji

Wibratory wewnętrzne do betonu wytwarzają znaczny nacisk boczny na elementy szalunku. Paski pianki utrzymywane wyłącznie za pomocą kleju mogą migrować o kilka milimetrów podczas wibracji, tworząc falistą lub niewspółosiową fazę. Magnetyczne paski fazujące skutecznie przeciwdziałają temu przemieszczeniu, gdy siła trzymania magnesu jest dopasowana do orientacji formy i mocy wibracyjnej. W przypadku wibracji o wysokiej częstotliwości (powyżej 12 000 obr./min) preferowane są neodymowe paski magnetyczne zamiast ferrytowych pasków magnetycznych, które mogą nie zapewniać wystarczającej siły trzymania na powierzchniach pionowych.

Zastosowania w produkcji prefabrykatów betonowych

Produkcja prefabrykatów betonowych to obszar, w którym najczęściej stosowane są magnetyczne listwy fazujące. W zakładach produkujących prefabrykaty zazwyczaj stosuje się stalowe palety lub formy stołów, które są konfigurowane wiele razy dziennie. W tym środowisku szybkość i łatwość zmiany położenia magnetycznych pasków fazujących przekłada się bezpośrednio na wydajność produkcji. Załoga, która wcześniej spędzała 20 minut na przybijaniu piankowych pasków fazujących na każdą formę, może umieścić i ustawić magnetyczne paski fazujące dla tej samej formy w czasie krótszym niż 5 minut.

Elementy prefabrykowane, które zwykle zawierają fazowane krawędzie, obejmują:

• Słupy i podstawy słupów do konstrukcji wielokondygnacyjnych
• Panele ścienne do budynków mieszkalnych, komercyjnych i przemysłowych
• Policzniki schodów i stopnie indywidualne
• Belki mostowe (belki dwuteowe, belki U, dźwigary skrzynkowe)
• Segmenty wykładziny tuneli, których ścięte krawędzie ułatwiają montaż pierścienia i osadzenie uszczelki
• Bloki ścian oporowych i panele dźwiękochłonne
• Architektoniczne panele elewacyjne, w których linia cienia jest elementem projektu

Szczególnie w produkcji segmentów tuneli sfazowane krawędzie służą celom konstrukcyjnym wykraczającym poza estetykę. Fazowanie tworzy zagłębiony rowek, gdy dwa segmenty są umieszczone obok siebie, a rowek ten można wypełnić uszczelką lub zaprawą, aby zapewnić dodatkowe uszczelnienie wodne. Większość specyfikacji segmentów tunelu wymaga skosu o wymiarach co najmniej 20 mm × 20 mm na wszystkich połączeniach wzdłużnych i obwodowych właśnie z tego powodu.

Sfazowane krawędzie i trwałość betonu

Argument dotyczący trwałości fazowanych krawędzi jest dobrze poparty praktycznymi obserwacjami i materiałoznawstwem. Ostre betonowe narożniki pod kątem 90 stopni są z natury podatne na uszkodzenia, ponieważ beton na samym wierzchołku narożnika opiera się tylko na dwóch ścianach, a nie na trzech. Ten słabo podparty narożnik poddawany uderzeniom, cyklom cieplnym lub korozji zbrojenia ma tendencję do pierwszego odpryskiwania.

Cykle termiczne są szczególnie agresywne w odsłoniętych narożnikach. Beton rozszerza się i kurczy pod wpływem zmiany temperatury. Narożnik to punkt, w którym dwie powierzchnie spotykają się pod maksymalnym kątem ekspozycji, tworząc dwukierunkowe naprężenie termiczne. Przez lata ekspozycji na zewnątrz, to cykliczne naprężenie powoduje mikropęknięcia, które prowadzą do widocznych odprysków. Badania słupów konstrukcji parkingowej wykazały, że ścięte krawędzie zmniejszają ryzyko odprysków naroży o 40–60% w ciągu 20 lat użytkowania w porównaniu z równoważnymi kolumnami o ostrych krawędziach w tym samym środowisku.

W żelbecie głębokość otuliny w ostrym narożniku jest geometrycznie mniejsza niż otulina nominalna mierzona prostopadle do płaskiej powierzchni. Otulina o grubości 30 mm na płaskiej ścianie może zmniejszyć się do 21 mm w kwadratowym narożniku, mierząc do najbliższego pręta zbrojeniowego. Fazowanie narożnika powoduje fizyczne odsunięcie odsłoniętej powierzchni od pręta zbrojeniowego, przywracając efektywne pokrycie. Właśnie dlatego wiele przepisów dotyczących betonu ukierunkowanych na trwałość – w tym BS EN 13670 w Europie – wyraźnie wymaga fazowanych krawędzi betonu konstrukcyjnego w klasach ekspozycji XC3, XC4, XD2 i wyższych.

Wybór odpowiedniego magnetycznego paska fazującego dla Twojego projektu

Nie wszystkie magnetyczne paski fazujące działają jednakowo. Poniższe czynniki powinny kierować specyfikacją i decyzjami zakupowymi w przypadku zastosowań w zakresie prefabrykatów i szalunków stalowych układanych na miejscu.

Typ magnesu i siła trzymania

Do odlewania poziomego (pasek leży na płaskim stole stalowym) zazwyczaj wystarczą magnesy ferrytowe o sile trzymania 10–15 N na magnes. W przypadku pionowych powierzchni form lub form stosowanych w przypadku wibracji o dużej energii należy określić neodymowe magnetyczne paski fazujące o sile trzymania 25–50 N na magnes. Niektórzy producenci publikują dane dotyczące siły odrywania na metr taśmy – jest to przydatna miara porównawcza. Poszukaj min 150 N na metr taśmy do zastosowań z powierzchnią pionową .

Materiał korpusu: PVC vs guma

Magnetyczne listwy fazujące z PVC są twardsze i bardziej stabilne wymiarowo, co sprawia, że nadają się do zastosowań wymagających bardzo precyzyjnej geometrii krawędzi – na przykład prefabrykatów architektonicznych. Gumowe magnetyczne paski fazujące są bardziej elastyczne, dzięki czemu mogą dopasowywać się do niewielkich krzywizn lub nierównych powierzchni bez pozostawiania szczelin. Guma ma również tendencję do bardziej czystego uwalniania się z powierzchni betonu podczas usuwania, zmniejszając ryzyko uszkodzenia powierzchni. W przypadku produkcji wielkoseryjnej gumowe paski magnetyczne często zapewniają lepszą trwałość paska, ponieważ ich elastyczność zmniejsza naprężenia działające na styk magnes-korpus podczas usuwania formy.

Odporność na temperaturę

Fabryki prefabrykatów często stosują utwardzanie parą, aby przyspieszyć przyrost wytrzymałości. Temperatura utwardzania parą wodną (zwykle 50–70°C) nie wpływa znacząco na standardową wytrzymałość magnesu ferrytowego. Jednakże, Magnesy neodymowe zaczynają tracić namagnesowanie trwałe powyżej około 80°C , co oznacza, że nie nadają się do cykli utwardzania przyspieszonego w wysokiej temperaturze, jeśli producent nie potwierdził ich gatunku do pracy w wysokich temperaturach. Należy wyraźnie określić to wymaganie przy zamawianiu magnetycznych pasków fazujących do prefabrykatów utwardzanych parą.

Elementy narożne i końcowe

Dobre systemy magnetycznych pasków fazujących obejmują specjalnie zaprojektowane narożniki — narożniki wewnętrzne i zewnętrzne o kącie 90 stopni — które pozwalają na owinięcie fazki wokół narożników kolumny bez nieestetycznych połączeń skośnych wycinanych na miejscu. Te elementy narożne należy określić jako część systemu, a nie wytwarzać z przyciętych odcinków, ponieważ złącza docięte na miejscu są częstym źródłem wycieków pasty i wad krawędzi.

Beton ze ściętymi krawędziami w kontekstach architektonicznych i projektowych

W betonie architektonicznym – czasami nazywanym betonem licowym lub béton brut – fazowana krawędź jest zarówno celowym narzędziem estetycznym, jak i praktycznym. Linia cienia utworzona przez pas fazujący artykułuje powierzchnię, określa geometrię elementu i nadaje formom betonowym masowym wyrafinowaną, rzemieślniczą jakość, której brakuje gładkim kwadratowym krawędziom.

Architekci pracujący w tradycji betonu architektonicznego — od Unité d'Habitation Le Corbusiera po współczesne projekty Tadao Ando — wykorzystali linie fazowania, aby kontrolować sposób, w jaki światło przenika przez betonowe powierzchnie. A Faza 25 mm tworzy linię cienia o szerokości około 35 mm w warunkach oświetlenia padającego, co jest wystarczające do wyraźnego zarejestrowania się na elewacji w świetle dziennym. Faza o grubości 10 mm odczytuje się jako cienką linię, bardziej subtelną i odpowiednią do powierzchni wewnętrznych, gdzie poziom oświetlenia i odległości oglądania są różne.

W przypadku prefabrykatów architektonicznych spójność głębokości i położenia faz w setkach lub tysiącach identycznych paneli ma kluczowe znaczenie. Jakakolwiek zmiana położenia listew powoduje widoczną niewspółosiowość podczas montażu paneli. Magnetyczne paski do fazowania, umożliwiając szybkie i powtarzalne pozycjonowanie względem znaków referencyjnych na formie stalowej, umożliwiają osiągnięcie tej spójności na skalę produkcyjną w sposób, w jaki paski przybijane lub klejone po prostu nie mogą być niezawodnie dopasowywane.

Niektórzy architekci wybierają kolorowe paski fazujące – zazwyczaj korpus z PCV ze zintegrowanym pigmentem – aby stworzyć zamierzony kontrast kolorów na skosie. Jest to niezwykła, ale skuteczna technika tworzenia silnej artykulacji wizualnej w fasadach wielkopłytowych. Standardowe magnetyczne paski fazujące są dostępne u głównych dostawców w kolorze szarym, czarnym i czasami białym, a kolory niestandardowe są dostępne na zamówienie.

Konserwacja i ponowne użycie magnetycznych pasków fazujących

Aby osiągnąć maksymalną żywotność magnetycznych pasków fazujących, konieczna jest konsekwentna konserwacja. Paski, które po prostu wrzuca się do kosza pomiędzy kolejnymi wylewaniami, gromadzą pozostałości betonu, ulegają uszkodzeniom magnetycznym i tworzą na powierzchni zarysowania, które przenoszą się na wykończenie betonu.

1. Oczyścić natychmiast po rozebraniu. Resztki betonu na powierzchni taśmy są łatwe do usunięcia, gdy są świeże, i niezwykle trudne po utwardzeniu. Użyj plastikowej skrobaczki – a nie metalowego narzędzia, które zarysowuje obudowę z PCV lub gumy – i spłucz wodą.
2. Sprawdź układ magnesów. Po oczyszczeniu przeprowadź stalową płytkę wzdłuż podstawy paska. Każda część, która nie trzyma się mocno, wskazuje na uszkodzony lub przemieszczony magnes. Pojedyncze awarie magnesów mogą czasami zostać naprawione przez dostawcę; paski z wieloma awariami magnesów należy wycofać.
3. Przechowywać poziomo. Układanie pasków w pionie lub opieranie ich o ściany powoduje długotrwałe wypaczenia, szczególnie w przypadku pasków PCV. Przechowuj na płasko, w oznakowanych stojakach uporządkowanych według rozmiaru profilu.
4. Nałóż środek antyadhezyjny przed każdym wylaniem. Nawet po czyszczeniu nałóż świeżą warstwę środka antyadhezyjnego zarówno na trójkątną powierzchnię paska, jak i na powierzchnię bazową stykającą się z formą stalową. Chroni to zarówno powierzchnię paska, jak i ułatwia zdejmowanie formy.
5. Rejestruj cykle użytkowania. W zakładach produkujących prefabrykaty o dużej objętości śledzenie liczby wylewów na zestaw pasków umożliwia proaktywną wymianę, zanim degradacja powierzchni zacznie wpływać na jakość gotowego betonu. Większość producentów zaleca wymianę pasków po 80% znamionowego cyklu ponownego użycia zamiast czekać na widoczną awarię.

Analiza kosztów: magnetyczne paski fazujące a metody tradycyjne

Realistyczne porównanie kosztów musi uwzględniać koszt materiałów, czas pracy przy montażu i demontażu, częstotliwość wymiany pasków oraz wszelkie dodatkowe koszty naprawy usterek. Poniższy przykład wykorzystuje hipotetyczny zakład produkujący prefabrykaty, odlewający 50 elementów kolumn tygodniowo, z których każdy wymaga 12 metrów bieżących taśmy fazującej o grubości 20 mm.

Powyższe liczby jasno to pokazują wyższy koszt jednostkowy magnetycznych pasków fazujących jest całkowicie równoważony oszczędnościami pracy w pierwszym roku produkcji . Bieżące roczne oszczędności wynikające ze zmniejszenia nakładu pracy i naprawy usterek są znaczne. W przypadku zakładu produkującego 50 elementów tygodniowo przejście z piankowych pasków do fazowania na magnetyczne może realistycznie zaoszczędzić ponad 15 000 dolarów rocznie na kosztach bezpośrednich, co nie uwzględnia lepszej jakości i mniejszej liczby odrzuceń ze strony klientów.

Wymagania dotyczące norm i specyfikacji dla krawędzi fazowanych

Sfazowane krawędzie nie zawsze są opcjonalne. Kilka szeroko stosowanych norm i specyfikacji nakłada wymagania dotyczące fazowania betonu konstrukcyjnego.

• ACI 301 (USA): Wymaga, aby wszystkie odsłonięte narożniki uformowanego betonu otrzymały fazowanie lub promień, chyba że określono inaczej. Domyślny rozmiar fazowania, jeśli nie został określony, to ¾ cala (około 19 mm).
• BS EN 13670 (Europa): Określa wymagania dotyczące fazowania betonu w klasach ekspozycji XC3 i wyższych, z fazowaniem co najmniej 15 mm na wszystkich odsłoniętych krawędziach konstrukcyjnych w środowiskach umiarkowanych do trudnych.
• AS 3610 (Australia): Norma szalunkowa wymagająca pasków fazujących lub ich odpowiedników na wszystkich narożnikach zewnętrznych, chyba że rysunki projektowe wyraźnie dopuszczają kwadratowe krawędzie.
• Projekt mostu ASSHTO LRFD (USA): Wymaga minimalnego fazowania 25 mm na wszystkich odsłoniętych krawędziach betonu mostu w warunkach ekspozycji XS i XD.
• CIRIA C660 / C766 (Wielka Brytania): Dokumenty wytyczne dotyczące wczesnego pękania termicznego w betonie zalecają fazowanie krawędzi w celu zmniejszenia efektu koncentracji naprężeń w narożach formy – czynnika wczesnej inicjacji pękania termicznego.

Przeglądając specyfikacje projektu, sprawdź zarówno rysunki konstrukcyjne, jak i sekcje specyfikacji projektu pod kątem wymagań dotyczących formowania. Nierzadko zdarza się, że wymagania dotyczące fazowania pojawiają się w specyfikacji, ale nie są zwymiarowane na rysunkach, co pozostawia wykonawcy potwierdzenie zamierzonego rozmiaru z projektantem przed zamówieniem materiałów do formowania.